อุ๊ยเว็บล่ม

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อุ๊ยไดหายไปสิบวัน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อุ๊ยดราม่า

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อุ๊ย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เริ่มมันเริ่มจาก สองอาทิตย์ก่อน

คุยกับแอนน์

เรื่องโน้น เรื่องนี้ เพื่อนฝูง เรื่องแลนม๊าก

แล้วแอนน์ก็พูดมาลอยๆว่า

อืม เบว ลองชวนแพรด้วยมั้ย

(แอนน์ลงรอบเดือนมค.นี้)

.

.

ตอนนั้นมันพูด ชั้นบอกว่า

อืมม ถ้าเรียนพร้อมกันก็ดี...

แต่ในใจคิดว่า

/จะชวนยังไงได้วะ??

เจอกันปีละไม่ถึงครั้ง

ป่านนี้แพรยังจะอยากเจอกูอยู่รึเปล่าเหอะ

.

.

.

.

.

.

.

คือ

กลุ่มที่มาแตร์มี4คน

ชั้น แอนน์ น้ำหวาน แพร

สนิทกันตั้งแต่ป.1 แต่นิสัยไม่เหมือนกัน

พอโตขึ้น แอนน์มีเพื่อนกลุ่มนึงหรีดๆสวยๆ

แพรมีอีกกลุ่มคุณหนูๆ น้ำหวานมีอีกกลุ่มเก่งๆกิจกรรมๆ

(ส่วนกูก็เบอๆขำๆ ตามสไตล์)

.

.

.

ไม่ได้เที่ยวด้วยกัน แต่สนิทแบบทะลุปรุโปร่ง

โดยเฉพาะด้านทุเรศทุรังที่คนอื่นไม่รู้

ฮ่าๆ

=D

.

.

.

.

.

.

.

.

but

ช่วง3ปีมานี้

ชั้นตัดแพรไปจากชีวิต ได้ไงไม่รู้

ไม่ได้ตัดเพราะโกรธอะไร

แค่แบบ มันไม่เจอก็ไม่เจอ

ไม่ได้คุยก็ไม่ได้คุย

.

.

ไม่ได้รู้สึกขาดหายอะไรไป ก็เฉยๆ

.

.

แล้วเมื่อสองอาทิตย์ก่อน

(วกกลับมาสู่จุดเดิม)

ชั้น+แอนน์ คุยถึงเรื่องแพร ว่า

เฮ้ย ทำไมถึงหายกันไป

.

.

ทั้งที่

ตอนป.1มันทำเวรแทนชั้น

ตอนกินหนมก็โดนครูมยุรีตีมาด้วยกัน

ตอนป้ามันเสียชั้นเป็นคนอยู่ข้างๆมัน

ตอนน้องชายมันเกิดชั้นก็บอกแม่มันว่าจะแต่งงานด้วย

ตอนม.1ไปซัมเมอร์ร่วมทุกข์ร่วมสุขนอนด้วยกัน

ตอนมัธยมมันเป็นคนเดียวที่ไม่เรียกชั้นว่าเบวบาน (แต่เรียกเบวบ้า)

ตอนมันมาเล่นที่บ้านมันจะจัดห้องให้

ตอนเจอกันมันจะวิ่งมาจุ๊บชั้นทุกที

ตอนชั้นไปเมกาปีนึงมันก็แอบร้องไห้

.

.

และอื่นๆ

.

.

.

.

.

ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ

.

.

.

.

.

แอ๊กชัวลี่

พวกเราจะชอบโทษแพรว่า

ก็มันไม่มาหานิ ก็มันลืมเพื่อนเก่านิ เลยหายไป

แต่คิดให้ดี จริงๆพวกเราก็ไม่ได้สนใจ

คี๊บอินทัชกับมันเหมือนกัน

.

.

ตกลงใครผิดวะ?

.

.

แล้วเจ๊วัยยี่สิบเอ็ดสองคน

ก็นั่งสำนึกผิดเล็กๆ

.

.

.

ในระหว่างนั้นเอง... (สำนวนนิทานมั้ย)

/ ตรึ๊ง!!!!!!!!!!!!!!

เสียง MSNทักเข้ามา

.

.

แพรมันทักชั้น

ร้อยวันพันปี จะเจอแพรออนไลน์

ร้อยวัน พันปี มันจะทักมา

แล้วทำไมต้องเป็นตอนที่

กำลังคุยเรื่องมัน??

.

.

.

ไม่งงก็แปลก

.

.

it's not a coincident

.

.

.

.

สองวันต่อมา

ชั้นทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำ

โทรไปหาแพร ( แค่ชั้นโทรออกหาคนก็น่าตกใจแย่ละ )

แล้วบอกว่าจะไปหาที่คณะนะ

.

.

แพรถาม

ไรนะ เบวมีงานที่นี่หรอ

/ ป่าว จะหาแก

เบวมีเรียนที่ครุหรอ

/ ป่าวเว่ยบอกว่าจะไปหาแก

มีเรื่องไรรึเปล่าทำไมจู่ๆจะมา

/ ไปหาเฉยเช๊ยย อยากเจอ

....เบวมาธุระใช่ปะ

/........เฮ๊ย!?!

.

.

.

.

ไปถึงบอกมันว่า

เป็นมิชชั่น bring you back

เอาสวิงมาลากกลับ

มันบอก ลากไปฝั่งโน้นหรอ!

ชั้นก็ขำ ฮ่าๆๆ ใช่ๆ

คิดในใจ ไม่ใช่ย่ะ

.

เอาแพรกลับเข้ามาในชีวิตเรา*

ตะหาก

.

เออ.........

จริงๆไม่มีไร

กูเขินๆอย่างบอกไม่ถูก

.

.

.

วันนั้นที่ไปหามัน ไปกับด้ง

เม๊าโน่นนี่เล่าเรื่องแลนม๊ากด้วย

แต่ชั้นก็อธิบายไม่ถูกตามสไตล์

จะบอกว่าไงดีวะ กูเปลี่ยนไป อะไร ยังไง

ทำยังไงไม่ให้ดูเพ้อ ทำยังไงให้มันเข้าใจวะ

ไม่ได้คุยกันเป็นปีๆก็ยังเขินๆอยู่เลยเหอะ

.

.

.

ไม่รู้จะพูดอะไร เลยยื่นเอกสารให้ บอกว่า

ลองไปอ่านดูละกัน (แป๊กแสด)

.

.

.

ตลกที่พอถึงเวลาแล้วอธิบายไม่ถูก

แต่ถ้าชั้นไม่ได้เริ่มคิดอะไรมากขึ้น

ก็คงไม่ได้มีชั้นที่มานั่งคุยกะมันวันนี้

แหละ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

วันนี้โทรหาแพรบอกว่าจะไปหา

คราวนี้เอาแอนน์ไปด้วย

มิชชั่นบริงยูแบ๊กยังไม่จบ

ฮ่าๆ

แพรมันก็งงๆ แต่ก็เออๆ มาสิ มาๆ

.

.

.

.

.

.

เรียนมาม่าเสร็จ ชั้นวิ่งขึ้นรถป๊อบไปหามัน

แพรยืนสวยอยู่หน้าครุ หน้าที่จอดรถป๊อบ รอกู

ถือแก้วโกโก้ใส่วิปครีมโกโก้ครั้นช์มาให้

( นึกได้ว่ามันชอบทำอะไรแบบนี้ให้ชั้นตั้งแต่เด็ก )

.

.

.

แล้วก็หยิบเอกสารใบสมัครแลนม๊ากออกมา

ยื่นให้ บอกว่า

.

.

.

นี่ ถ้ากรอกไม่ครบเบวเติมเองเลยนะ

.

.

.

.

.

><

.

.

.

.

.

.

.

.

.

กูยืนถือโกโก้ปั่นวิปครีมและใบสมัคร

/ ระวังจะไม่แฮ้บปี้........

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ความทรงจำของชั้นที่มีกับมันดูเหมือนจะหายๆไป

แต่จู่ๆนึกได้เรื่องนึงคือ

แพรมันเป็นแบบนี้กับชั้นตั้งแต่ไหนแต่ไร

.

.

ให้ยกเก้าอี้ให้หรอ ได้

หิวหรอ กินของเราก่อน ได้

อยากไปห้องน้ำหรอ เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน ได้

ขี้เกียจทำงานหรอ เดี๋ยวเราจดให้ เบวนอนไปนะ ได้

เป็นแบบนี้จนเป็นธรรมชาติ

บางอย่างก็ยากที่จะเข้าใจ

.

.

.

.

.

.

.

.

เออ

มันเป็นคนแรกที่สปอยล์ชั้น

นอกจากพ่อแม่!!

= ='

.

.

.

.

.

.

.

ลืมได้ไง?

.

.

.

.

.

.

.

รักนะ*

คุณมานิตา ลูกคุณสมศักดิ์และแม่ตวง

ผู้เป็นเพื่อนสนิทคนแรกของจั๊กโก้

.

.

.

.

ดีใจที่ดันนั่งข้างแกตอนป.1

.

.

.

.

.

.

it's not a coincident.

.

.

.

.

.

ปล.

วันที่ไปหามันครั้งแรก พบว่า

ป่านนี้แพรยังใช้กล่องดินสอหมีซาริโอ้

ที่ชั้นเก็บตังซื้อให้มันวันเกิด

ตอนป.3 !!

.

.

??

.

.

.

มันชอบทำอะไรที่คิดไม่ถึง

.

.

.

ปล.2

บทจะลืมก็ลืมม บทจะนึกได้ก็นึกได้

จู่ๆตอนนี้ก็รู้สึกว่า มันสำคัญแค่ไหน

เพิ่งรู้สึกเอาป่านนี้ เรียนจะจบละ

แสด

.

.

ก็ดีที่คิดทัน

.

.

ปล.3

หน้านี้ให้แพรล้วนๆ

ไม่เขียนถึงพูดถึงมานานน

.

.

.

.

.

.

เออ

อันนี้ ในใบสมัคร

.

.

.

.

.

.

อ่านแล้วยิ้ม

รักมัน*

=)

.

.

ฉันมีหมาน้อยตัวหนึ่ง

เวลาเจอกันมันจะวิ่งกระดิกหางมาหา

.

ฉันมีหมาน้อยตัวหนึ่ง

เวลาหงุดหงิดมันจะร้องหงิงๆมาอ้อน

.

ฉันมีหมาน้อยตัวหนึ่ง

เวลาฉันโกรธจันก็จับมันอดข้าว

.

ฉันมีหมาน้อยตัวหนึ่ง

เวลาฉันอารมณ์ดีก็อยากจุ๊บมันหลายๆที

.

ฉันมีหมาน้อยตัวหนึ่ง

ที่มีพุงย้อยๆและขนสีน้ำตาลฟู

.

ฉันมีหมาน้อยตัวหนึ่ง

การคงอยู่ของมันทำให้ฉันมีความสุข

.

.

.

.

.

=)

.

.

.

.

.

ปล.

วันนี้ไม่มีคำว่านพน่ะตัว

รักนะ

ผองเพื่อน

><

ปล.2

เวลาทำการ์ดให้ป๊า ป๊าเห่อเสมอ

ถ้าปีไหนป๊าไม่สนใจ

ชั้นว่าชั้นก็ไม่มีอารมณ์ทำให้หรอก

I love you because of all the love you have for me.

.

ปล.3

สอนมู่ทำพาวเว่อพอยต์ (วิชาเรียนของเค้า)

ตอนแรกมู่บอกว่าทำให้หน่อย

ชั้นบอก ไม่ได้นะตั้งทำเอง ไม่งั้นก็ทำไม่เป็น

.

วันนี้มู่เดินลงมาบอกว่า สอนน หน่อยย

มู่นั่งทำเอง เป็นเด็กดี

กะจุ๊กกะจิ๊ก จนเสร็จ

น่ารักมาก แม่เค๊าซ์

.

ปล.3

ถ้าให้เลือกไปโฟโต้ทริป

21-22-23

กับ

23-24-25

เลือกอันไหนกัน?

จะได้ขอมาม่าถูก